Dankzij bijdragen van diverse kanten heb ik al heel wat dingen mogen
lezen over Nederlanders en hun gewoonten. Een daarvan was het boekenweekgeschenk
van 1998, Doe maar gewoon, een ander een bestseller onder Anglo’s in Nederland:
the undutchables.
Onnodig waarschijnlijk om te zeggen dat ik beurteling verontwaardigd
en hoogst geamuseerd was tijdens het lezen van deze boeken. Sommige dingen
zijn zeer herkenbaar, andere minimaal zeer overdreven (al denk ik graag
dat ze gewoon niet op mijn eigen persoon van toepassing zijn omdat ik geen
echte Hollander (lees boven de rivieren Nederlander) ben).
Onze vriendenkring hier in Texas is behoorlijk internationaal: Canada, Zweden, Noorwegen, Bulgarije, Polen, Mexico zijn een paar vertegenwoordigde landen. De eerste paar maanden in een nieuw land doe je niet veel anders dan alles vergelijken met elkaar en met thuis, waar dat thuis ook is. Dan merk je dat Europeanen veel met alkaar gemeen hebben en Niet-europeanen de andere helft vormen. Wij delen onze voorliefde voor drop met de Zweed en de Noor, de rest heeft het betreffende uit beleefdheid buiten ons gezichtsveld uitgespuugd. Bezoek en afspraaknormen zijn typisch europees, in Noord Amerika is het moeizaam in Zuid en Midden Amerika onbekend. En zo zijn er nog genoeg rare dingen die je als beginnende immigrant meteen opvallen.
Veel mensen vragen ons wat er nu zo anders is tussen Texas en Zoetermeer/Kerkrade-de
rest van Nederland. Om die nieuwsgierigheid te bevredigen en mijn eigen
drang naar verschillen op te schrijven zal ik proberen een begin te maken
met een Nederlandse versie van :the Dutch in Texas. Weet wel dat Texas
een hoofdstuk apart is. Alle niet-Texanen zijn het ook daarover eens. Tijdens
een korte inventarisatie kwam ik al makkelijk op 15 onderwerpen. Veelbelovend
of huiveringwekkend ?
Laat iedereen maar zelf bepalen of dit dingen zijn die we juist wel
of niet zouden overnemen. Hopelijk veramerikaniseren we alleen in een goede
manier en worden we daarmee betere wereldburgers.
Om je optimaal voor te bereiden op de praktijk moet je 3 dingen goed kunnen: bochten maken, stoppen en ... file parkeren. Dat laatste lijkt nogal overbodig in een staat waar de parkeerplaatsen overal zo groot als een voetbalveld zijn en iedereen zijn eigen oprit heeft. Wij hadden eigenlijk maar 1 verklaring: je moet toch iets hebben om mensen te laten zakken. Je verbaast je nog over het aantal mensen dat een Texaans dl moet halen. Stom genoeg zijn dl’s uit andere staten niet geldig hier. Alleen Canadezen kunnen als niet US-inwoners hun rijbewijs inruilen en zijn dan dus meteen hun Canadese rijbewijs kwijt. Maar na dit hoofdstuk zal iedereen snappen dat het geen al te groot probleem is om een Texaans rijbewijs aan je verzameling toe te voegen.
Na veel oefenen op het file parkeren ga je op de bewuste dag om half 8 in de rij staan voor je theorie-examen (je kunt geen afspraak maken en op zaterdag zijn ze niet open). Dat bestaat uit 30 vragen op een computer en als je klaar bent vraag je je af waarom je in vredesnaam dat hele boekje hebt geleerd. Asl je slaagt moet je een afspraak maken voor je drivingtest (meestal volgende dag terugkomen).
Met je eigen/geleende/gestolen auto ga je afrijden. Er neemt een trooper naast je plaats met hoed, pistool en wapenstok. Dit laatste voor het geval dat je een overtreder tegenkomt of van plan bent zelf de wet zwaar te overtreden. Als je na het cruciale punt (file parkeren) verder mag word je een volledig verlaten suburb ingestuurd waar je 8 bochtjes moet draaien en vooral niet moet vergeten niet harder dan 30 km/uur te rijden en voor alle stopborden volledig tot stilstand te komen. Na 10 minuten mag je weer terug, als de trooper zijn troep niet heeft hoeven gebruiken worden je vingerafdruk en foto genomen en krijg je je voorlopig rijbewijs.
Is dit te vergelijken met een Nederlands examen? absoluut niet. 2 Dingen : Positief: je bent niet zoveel tijd en geld kwijt Negatief: je rijbewijs halen wil niet zeggen dat je kunt rijden in het dagelijks verkeer. Dat vergt namelijk nog minimaal 6 weken oefenen op de weg. Een goede tip: begin op zondagmorgen van 10 tot 12 uur, iedereen zit in de kerk en de straten zijn verlaten; ideaal.
Tenslotte: wil je voor een echte Texaan doorgaan in de auto: (lees ook het hoofdstuk kleren maken de Texaan)
Een korte kijk in mijn koelkast en voorraadkast en ervaring uit het dagelijkse leven produceerde het volgende: (let niet op de decimalen, het is om maar een idee te geven)
dan natuurlijk de graden in Fahrenheit (-32*5/9 = Celcius) en alle
kledingmaten in inches.
Denk je dat je het dan ongeveer hebt ? Om het nog wat moeilijker te maken gebruiken ze in alle recepten de hoeveelheden in cups (2 cup is 16 fl. oz. is ongeveer een halve liter). Dat gaat wat mij betreft goed voor vloeistoffen, maar heb je ooit geprobeerd om een cup broccoli af te meten ? Ik ben er ook nog niet achter of er een soort hulpmiddeltje bestaat voor het omzetten van cups vaste stof in gewicht. Ik ben bang dat ik dan teveel moet gaan rekenen met soortelijk gewicht, maar ik houd me aanbevolen voor tips !
De eerste keer dat ik dit praktisch moest toepassen was bij het invullen
van mijn rijbewijs gegevens, gewicht in ponden en lengte in feet en inches
! Je wil liever niet als onproportioneel wezen door het leven gaan dus
dat duurde effe voor ik wist wat mijn alternatieve maten waren.
Qua temperatuur betreft heb ik het allang opgegeven. Vrienden van ons
hebben een dubbelsystemige thermometer (dat helpt) en er zijn talrijke
manieren die het ingewikkelde -32 *5/9 proberen te omzeilen maar dus alleen
gelden in een bepaalde range. (een voorbeeld voor temperaturen boven de
60 , delen door 3). Ik heb gewoon 3 Texaanse referenties: 100 F is lichaamstemperatuur
(om precies te zijn 98,6) , 60 F is koud en alles boven de 110 F is te
warm, simpel toch ? Een check met een collega leert trouwens dat Amerikanen
hetzelfde probleem hebben, waarom kan een cm niet gewoon 1 inch zijn ?
En dan nog eentje: de datum. In tegenstelling tot de Europese manier
is het hier maand/dag/jaar. Dat zorgde ook voor wat onduidelijkheid toen
ik dacht dat ik tot 1 oktober had om iets aan te vragen. Helaas 1/10 betekent
10 januari ! Vooral opletten met checks schrijven en officiele papieren
tekenen.
Onze vaste supermarkt (net zo groot als een grootstedelijke makro en ze verkopen alles van gebraden kippen tot badpakken en grasmaaimachines) is altijd open. Er is een kapper, bank, garage, fotozaak en opticien. We missen eigenlijk alleen nog een dokter en tandarts. Het opletten begint al voor je de winkel ingaat; onthoud waar je je auto parkeert. Met die gigantische parkeerplaatsen is het meer dan een keer voorgekomen dat ik bij terugkomst geen idee meer had waar ik onze, met NL-sticker versierde auto gestald had, laat me je dit vertellen : het ziet er erg dom uit als je met een vol karrertje systematisch het hele parkeerterrein moet afzoeken.
Het is erg verstandig om een lijstje te maken (iets wat hier niet bepaald populair is overigens), door het gigantische aanbod is de verleiding groot ! Wij maken door de week een lijstje dat een mengelmoes is van Engels en Nederlandse woorden. Ik heb er altijd om gelachen als ik bij Marco’s ouders was, maar je kunt er niks aan doen, sommige dingen zijn niet te vertalen. Een volgend belangrijk punt: neem je coupons mee ! Coupons zijn een soort kortingsbonnen die je in iedere krant en ongeadresseerde junkmail vindt (zie ook media). Op bepaalde produkten krijg je maximaal 1 dollar korting in de winkel zelf, het maakt dus niet uit waar je het koopt. Er bestaan volledige organisers voor deze coupons, zeer in trek bij trailertrash (zie bevolking). Ik probeer economisch in te kopen maar ook mijn gezonde verstand niet uit te schakelen,. Wat heb je aan 25 cent korting met een coupon als je hetzelfde produkt van een ander merk voor 50 cent minder krijgt, dat bedoel ik maar.
Je grist een karretje (geen guldens nodig) en pakt wat je moet hebben. Vergeet daarbij vooral niet de noodzakelijke dingen als cereal, blauwe verjaardagstaarten en 50 eieren. Het goede nieuws: we krijgen hier het hele jaar tropisch fruit, aardbeien, meloenen, kokosnoten etc voor redelijke prijs. Biefstuk is zo goedkoop dat wij het al bijna niet meer speciaal vinden. Alle soorten vis en ander zeevoer: oesters, mossels, krab, crawfish. Het slechte nieuws: de kaas is plastic, alle brood lijkt op cake (teveel suiker) en rookworst bestaat niet. Als je bij de kassa komt, moet je op gaan passen. Ik ben de brave Nederlandse milieubewuste vrouw die haar eigen tassen meeneemt. Bereid je voor op veel en vooral flauw commentaar. Het varieert van : “saving a plastic tree ?” tot “you must be kidding”. Nee, ik maak geen grapjes, ik wil mijn boodschappen in mijn eigen tassen en een beetje snel ook. En probeer vooral niet toch stiekem een plastic zakje ertussen te frotten want dan heb je een probleem. Een aantal dagen geleden heb ik wel het allergekste meegemaakt. Ik had mijn eigen tassen al naarde inpakjongen geschoven (een zomerhulp) en ging verder met het simultaan controleren van de prijzen tijdens het scannen. Toen ik na een tijdje keek of het lukte met inpakken (ik ben de kwaadste niet) waren mijn tassen verdwenen. Wat bleek: hij had ze in een plastic tas gedaan omdat ie niet wist wat ie ermee moest doen ! Tot overmaat van ramp had de cassiere nog nooit prei en tauge gezien dus mijn dag was weer helemaal goed. Alles wordt hier dus voor je ingepakt en als je wil kun je ook nog hulp krijgen met de boodschappen in de auto laden. Zolang ik het zelf kan doe ik het maar met mijn eigen handen. Ik voel me al schuldig als ik die onderbetaalde college-studenten mijn wc-papier zie inpakken. Als je veel diepvriesprodukten hebt ingeslagen is het vervolgens de kunst om zo snel mogelijk naar huis te gaan, met 40 C blijft je ijs niet lang in vaste toestand. Een oplossing is de cooler meenemen (zie ook vrije tijd) maar dat vergt wat denkwerk. De rest is standaard Nederlands; inruimen en alles weer opeten. To zover dus onze gewoontes.
WAARSCHUWING: Je zult het niet geloven, maar in Texas is het verboden
om op zondag tot 12 uur ‘s middags alcohol te verkopen. Sloegen wij even
een mooi figuur toen we voor een dineetje een fles wijn wilden kopen, ze
keken ons aan alsof we die-hard alcoholisten waren !
Ontbijt gebeurt in de auto en lunch is een verhaal apart. Marco is een uitzondering met boterhammen op zijn werk en, als ik hem zover kan krijgen , een appel. De meeste mensen eten restjes van het vorige diner (opgewarmde pasta en plastic), chips, popcorn, andere zoutjes, chinese snel klaar soepen weggespoeld met een liter (diet)coke. Als afsluiter nemen we nog een Tums ( tegen het brandend maagzuur) en ziedaar dat was de schijf van vijf: vet, suiker, zout, caffeine en Tums. Vind je het gek dat meer dan 50 % van de amerikanen obese is en lijdt aan hoge bloeddruk, diabetes en een cholesterolgehalte waar frietvet nog jaloers op zou zijn ? I rest my case.
In het boek The undutchables las ik dat Amerikanen vinden dat Europeanen
erg onvriendelijk zijn omdat ze alleen “hallo” zeggen en niet “ hoe maakt
u het ?”. Oke, dan komt hier de waarheid achter hun geveinsde vriendelijkheid
en beleefdheidsvragen. Texanen zeggen Hi, how are y’all doin’ ofwel in
ABE “how are you doing ?” Tot zover gaat alles goed ,MAAR : dit is een
retorische vraag en er is maar 1 antwoord toegestaan ! Als je die morgen
opgestaan bent met barstende koppijn, je vingers verband hebt aan het koffiezetapparaat
en de auto wilde niet starten, kun je met je europese gedachten besluiten
dat dit de ideale gelegenheid is om tegen iemand aan te zeuren, maar neem
van mij aan; het heeft geen nut. Na het stellen van deze vraag worden Amerikanen
namelijk oost-indisch doof. Ze verwachten en willen ook geen antwoord.
De eerste paar weken heb ik regelmatig de fout gemaakt dat ik serieus ging
nadenken over die vraag en als ik klaar was met het formuleren van mijn
antwoord was de vriendelijke voorbijganger of geinteresseerde buur al mijlenver
weg. Dus ook al heb je net gehoord dat je visum weer niet is goedgekeurd
en de tickets naar Nederland nog duurder zijn geworden je antwoordt ALTIJD:
fine, how are you ? Daarna doe jij dus hetzelfde en gaat gewoon verder
met waar je mee bezig was. In Canada luidt het antwoord overigens steevast,
not too bad, how about yourself ? Dit is de ingetogen versie en hier totaal
onbekend.
Stap 2 mensen die echt iets van je willen weten
Tijdens de eerste vergadering voor park-vrijwilligers kreeg ik veel aandacht. Een nieuw gezicht en dan ook nog iemand die van buiten kwam was erg interessant. Na de eerste standaardvraag (zie boven) volgen er in 95 % van de gevallen (ik refereer hier naar alle Texanen) de volgende 3 opvolgers:
De meeste feestjes spelen zich voor een groot gedeelte af in de keuken (naast de ijskast). Diegene die daar niet te vinden zijn staan over het hele huis verspreid en dat meen ik letterlijk. De tv staat aan, er is muziek, mensen zitten in je tijdschriften te lezen, alles om maar bezig te blijven en vooral niet te praten ! Als iedereen na een tijdje behoorlijk wat alcohol op heeft wordt het al wat makkelijker, maar het blijft moeilijk. Verwonder je overigens niet als je bezoek (dat je net voor de eerste keer echt spreekt) met hun voeten op de bank gaat zitten, op tafel legt of gaat liggen. Dit wordt beschouwd als normaal gedrag en niemand anders behalve jou valt het op !
In het algemeen is de omgang met Texanen na die eerste moeilijke momenten niet moeilijk. Er zijn natuurlijk wat uitzonderingen maar waar heb je die niet ? Gespreksonderwerpen die je absoluut moet vermijden:
Mijn aanvankelijke idee om een opblaasbare wereldbol bij me te hebben
is nog steeds niet helemaal weg en misschien moet ik het echt maar gaan
doen. Mijn broer heeft toen ik aan mijn baan begon zo'n wereldbol opgestuurd
en geloof het of niet: het wordt heel vaak genruikt.
Historisch bewustzijn
Alle amerikanen zijn zich zeer bewust van hun afkomst en van hun hele familiegeschiedenis. Het ultieme Amerika-gevoel uit zich met name in de feesten op 4 juli, independence day. Integenstelling tot Nederlanders (die volgens mij toch heel wat meer geschiedenis hebben dan al dat geimporteerde spul hier) is men er trots op als vader, grootvader/overgrootvader of nog verder in een orlog heeft gevochten. Met name de Civil war (ook al stond je aan de “verkeerde”kant) heeft nog heel wat connecties met het heden. Om een voorbeeld te noemen: nog jaarlijks wordt er in Houston een bal gehouden waarop een soort schoonheidswedstrijd gehouden wordt voor de belle van het bal. Er is maar een voorwaarde: je mag alleen meedoen als je kunt bewijzen dat je een rechtstreekse afstammeling bent van iemand die in de Burgeroorlog heeft gevochten. Klinkt dit een beetje als het Weense opper-nuffig jaarlijkse bal ? Ik vind van wel en natuurlijk ventileerde ik deze mening prompt tegen een verkeerd persoon. Zij bleek namelijk lid te zijn van : Daughters of Texas: een van de organiserende verenigingen van dit bal en ZEER chauvinistisch. Volgens haar heeft dit alles te maken met het zuiver houden van de families (hallo !!). Mannen
Texaanse mannen (dan moet je wel diegene hebben met hoed en laarzen)
zijn erg hoffelijk jegens iedere vrouw. Deur open houden, voor laten gaan,
stoel aanschuiven. Dat zegt overigens niets want diezelfde mannen geloven
mij niet als ik zeg dat ik ingenieur ben en hebben als ultieme wens dat
alle vrouwen thuis blijven en een hoop kinderen krijgen. Misschien een
onlosmakelijk verband, ik ben er nog niet achter. Je moet dus een beetje
voorzichtig zijn met wat je zegt en vooral niet proberen de slimme meid
uit te hangen, want dat breekt je op. Vraag ze vooral naar hun auto/kinderen/baan/vrouw,
in die volgorde.
Politie
Nog nooit heb ik ergens zoveel politie gezien als hier. Per dag komen
er minimaal 5 auto’s surveilleren in de buurt en als ik in de auto zit
zwaai ik naar iedere auto met agent die snelheid controleert (ze doen dat
nog ouderwets met zo’n radargun dus ze weten ook hoe snel ik zwaai). Direct
heb ik, behalve tijdens het afrijden voor mijn rijbewijs, nog 1 keer de
twijfelachtige eer gehad om met Houstoniaanse politieagenten te maken te
hebben. Ik was passagier in de auto van mijn vriendin die (de vriendin
dus) dacht wel te kunnen optrekken vlak voor een surveillance auto, niet
echt. Daarvan heb ik 2 dingen geleerd: je spreekt hier met 2 woorden tegen
dienders van de wet dus: yes sir/ma’am EN je krijgt als vrouw meestal geen
bekeuring. Je moet het natuurlijk niet overdrijven maar iedereen die ik
gesproken heb zegt dat de mannen hier zo galant zijn dat ze overtredingen
meestal over het hoofd zien, en nee, ze vragen ook geen wederdienst.
Etnische minderheden
Ik las net in een Nederland taalblad dat de term “allochtonen” alweer
te beladen is om in het dagelijkse leven te gebruiken voor etnische minderheden.
Vandaar dat ik het hier ook maar niet doe. De bevolking van Houston bestaat
voor een groot deel uit blanken (dit is overigens de enige term waar nooit
discussies over ontstaan). Daarnaast is er een aanzienlijke groep afro-americans
(geen blacks, negroes of andere termen gebruiken, dat overleef je niet)
en Hispanics (Mexicanen en mensen van hispanische afkomst). Dan zijn er
nog wat opvallende minderheden als Chinezen (zijn meestal goed opgeleid
en werken binnen de technische bedrijven) en mensen uit India, Pakistan
(werken meestal in een franchise-winkel of eigen bedrijf) en natuurlijk
alle andere nationaliteiten die je in een wereldstad kunt verwachten.
Afro-americans
Afro-americans zijn zeer cultuurbewust en rasbewust (ik hoop dat dit
geen fout woord is). Wat ik bedoel is dat er regelmatig afro-american heritage
dagen georganiseerd, muziek en kunst is “eigen” en ze houden sterk vast
aan hun eigen groep. Inter-raciale huwelijken zijn hier nog steeds een
moeilijk onderwerp, vraag me niet waarom, van beide kanten. Dat betekent
dus dat de meeste afro-americans geen blanke vrienden en/of familie hebben
en andersom. De Klu Klux Klan is hier nog steeds actief !
Hispanics
Een niet onaanzienlijk deel bestaat uit illegale Mexicanen die met gevaar
voor eigen leven dagelijks de grens met Texas over klimmen of zwemmen (Rio
Grande). Het mag niet, maar de VS is absoluut niet bij machte om iedereen
tegen te houden en terug te sturen. Onnodig te zeggen dat er heel veel
geld mee gemoeid is omdat de zogenaamde gidsen een paar duizend dollar
vragen om iemand de grens over te helpen. Meestal lukt het dus niet. Het
verblijf van illegale Mexicanen wordt half en half gedoogd. Wij weten van
een plek in Texas waar ‘s morgens vroeg de illegale Mexicanen zich verzamelen
om vervolgens opgepikt te worden door bedrijven die met name landscaping
(gras maaien) en zwaar bouwwerk doen. Dit speelt zich af naast een politiebureau
dat het inmiddels opgegeven heeft om mensen op te pakken en terug te sturen.
De mensen zelf bevinden zich vaak in een netelige situatie: hun familie
in Mexico heeft geld nodig, zij vluchten en werken voor een schamele cent,
zonder enige vorm van verzekering in de VS. Jammer genoeg vindt de Mexicaanse
regering het geen prioriteit om hier hulp te bieden.
Door de aanwezigheid van Shell en een groot aantal andere internationale bedrijven (Compaq, andere oliemaatschappijen) zijn hier behoorlijk wat Nederlanders. In de eerste paar weken hier kwam ik er iedere week een tegen. Natuurlijk spreken Marco en ik Nederlands met elkaar zodat de rest ons niet kan verstaan en op 3 opeenvolgende weken werden we door een vreemd persoon in een hobby-zaak, boekenwinkel en Ikea aangesproken. Het gaat meestal niet verder dan he, jullie zijn ook Nederlanders (waarbij ik prompt een hoofd als een biet krijg omdat ik me verwoed zit af te vragen of ik niet net iets heel onaardigs over die persoon aan het vertellen was) en dan gaan ze weer verder.
Het ultieme Holland-gebeuren is op koninginnedag. Als je wil wordt je door de consul uitgenodigd op het jaarlijkse feestje. Typisch: er is een gigantische hoeveelheid Nederlandse kaas en haring, iedereen moet het volkslied zingen en de voertaal is.... engels. Of dat is om ons gastland niet te beledigen weet ik niet maar ik vond het nogal vreemd. Daar stonden dus mensen van een jaar of 50 die echt niet zo best engels spraken heel erge moeite te doen om met andere Nederlanders te praten in het engels ! Er liep zelfs een dame rond die aan iedereen vroeg: how dutch are you ? Misschien al teveel jenever naar binnen gewerkt op de pre-party bij de consul thuis.
We hebben daar 2 nederlands-amerikaanse koppels ontmoet. Een amsterdamse die getrouwd is met een texaanse garagehouder en een lang geleden geemigreerde nederlandse dokter met een amerikaanse vrouw. Ze spraken allemaal een beetje als Barry Stevens, maar dat krijg je na 10 jaar vanzelf. Afgesproken werd dat we met elkaar ergens zouden gaan eten maar nu (8 maanden later) hebben we nog steeds niks gehoord en ook dat is typisch amerikaans.
Het is een wonder dat ze op zondag een krant hebben die te zwaar is om te tillen. Een nader onderzoek verraadt dat het merendeel advertenties, woonbijlages en huwelijksaankondigingen zijn. Geen nieuws dus. Vandaar dat ik momenteel in de wolken ben met het medium Internet, dan kan ik tenminste nog een beetje voor wereldburger doorgaan.
Natuurlijk bestaat de presentaties van alle journaals (11 news, channel 2, spirit13, ) ochtendshows (good morning america, regis and kathie lee, the morning show) uit het onvermijdelijke presentatieduo. Bij de journaals valt op dat het voornamelijk afro-american-mannen met hispanic vrouwen zijn. De correspondenten in de diverse stadsdelen of zelfs buiten de stad zijn zonder uitzondering chinees. Een reden hiervoor heb ik nog niet kunnen vinden.
Alle zenders hebben hetzelfde nieuws en als er een keer iets gebeurt
tijdens de nieuwsuitzending en een van de zenders heeft een primeur, wordt
dat zeer breed uitgemeten. Alle lokale zenders zijn affiliates van de grote
zenders: ABC, NBC, CBS en Fox. Dat betekent dat je behalve het nieuws en
soms een actualiteitenprogramma als NOVA de amerikaanse hap ziet: heel
veel soaps, sitcoms (situation-comedies: Friends, Ally McBeal, Suddenly
Susan) en actie (Xena, Hercules, Superman). Films worden voornamelijk vertoond
op de talrijke filmkanalen of op zaterdag en zondagavond. Aangezien de
bioscoop niet duur is (zie a night on the town) kun je dat veel beter doen
dan een bejaarde film op tv te bekijken.
Van juni tot september en van december tot eind februari is komkommertijd.
Er worden geen nieuwe series uitgezonden maar alleen maar herhalingen !
Ongelogen, per dag zijn er behalve het nieuws alleen maar reruns van series.
In september begint het nieuwe seizoen en dat betekent in vergelijking
met Nederland dat we met series en soaps 3 jaar verder zijn! Het duurde
even voordat ik de aansluiting van een aantal series in de gaten had.
Jeanne en Peter vormden op de Nederlandse radio een redelijk unicum met hun duo- presentatie, hier weet je niet anders. In de wandelgangen praat je ook niet over de zender KHOU of KLOL of KHMX, maar dat je naar Stevens en Prewitt, Weaver and Dana of Larry and Shelby luistert. Goed voor je engels trouwens, je leert een hoop populaire uitdrukkingen.
Een ander soort special report is de warnings (zie ook weer). Op het moment dat er of een onweersbui, orkaan of tornado kans heeft van ontwikkeling worden er warnings en watchs uitgevaardigd. Er komt een zeer irritant piepje uit je tv (dit wordt overigens niet op de radio gedaan) en onderin beeld kun je zien welke counties een warning of watch hebben. Dit kan voor van alles zijn. Tot nu toe hebben wij thunderstorm, flush flood, flood en tornado-warning gehad. Hopelijk komt daar dit jaar geen hurricane bij. Ook hier geldt dat het zo vaak gebeurt (op de laatste 10 weken kurkdroog dan na), dat men er nauwelijks aandacht aan besteedt. Ik wel, want ik schrik me iedere keer een hoedje als ik “het piepje” hoor. Zo native zal ik waarschijnlijk nooit worden.
<
Meestal denken mensen dat we uit engeland komen ;het verschil in de a als in kat en a als in cat bij de woorden tomato, potato en de duidelijke uitspraak zijn hier voornamelijk debet aan. Je kunt voor veel respect zorgen als je ze vertelt dat de meeste Nederlanders meer dan 2 talen spreken en we al vanaf ons 12e jaar engels leren (nu zelfs nog eerder toch ?). Dat is voor hun onvoorstelbaar. Hoewel Texas een uitzondering vormt door het feit dat op een klein aantal scholen ook spaans wordt onderwezen, kennen de meeste amerikanen maar 1 taal. Jammer genoeg is circa 10 % van de Houstonianen analfabeet (volgens de laatste cijfers). Dat bestaat voornamelijk uit de armere mensen die geen mogelijkheid hebben om school af te maken. De burgemeester van Houston heeft daarom een groot programma opgezet waarbij vrijwilligers les geven aan mensen. Een prima initiatief en het schijnt goed te werken.
Alle buurten zijn meestal goed onderhouden met groenstroken zoals ik die alleen nog heir heb gezien: bloemen, struiken, bomen echt een plaatje. Hoewel het lijkt dat Grafitti toch een amerikaanse uitvinding is hebben we daar hier geen last van, het ziet er heel wat schoner uit.
Vergis je trouwens niet: je referentie verandert dus ook. 2 maanden geleden was het tussen de 35 graden dagen door een ochtend koud (25 graden). Wij kwamen buiten en riepen allebei: frisjes he ? Naast het goede aspect dat je het hele jaar door buiten kunt zijn en er bijna nooit iets afgelast moet worden omdat het regent zijn er zeker minder prettige kanten. Tornado’s, orkanen en zware onweersbuien met hagelstenen zo groot als baseballs. Dan is het binnen blijven en zorgen dat je voorbereid bent. Iedereen is er heilig van overtuigd dat we dit jaar door een orkaan getroffen worden (laten we het niet hopen). De laatste was 15 jaar geleden en dat betekent dus dat een hoop mensen niet weten dat je voorbereid moet zijn. Vandaar dat een hoop tv en radiostations trackingkaarten uitgeven met checklists van wat je in huis moet hebben. Omdat we landinwaarts wonen zal de impact niet zo groot zijn, maar alle bewoners uit de kuststeden zullen voor een groot deel naar Houston en omgeving worden geevacueerd. Het zal druk worden dan.
Lange weekenden
De lange weekenden zijn vrije vrijdagen of maandagen voor/na of op een nationale feestdag. Nu komt het leuke: dat is dus bijvoorbeeld niet 1e en 2e kerstdag of 1e en 2e paasdag. Hier gaat het om :Columbus Day, President’s Day, Independence Day, Labor day. Het betere vaderlandsgedoe dus. Als je iemand vraagt waarom een nationale feestdag wordt gevierd (als: wat was de aanleiding, wat vieren we, wat herinneren we ?) weet 95 % van de amerikanen het antwoord niet. Op President’s day antwoordde iemand dat het met presidenten te maken had. He, dat had ik zelf ook wel kunnen verzinnen.
De symptomen van een lang weekend zijn zoiets als het begin van de bouwvakvakantie.
Overal files, veel ongelukken. Iedereen gaat weg naar camping of familie
met barbecues, 10 kilo steak en een hele hoop bier in de pick-up truck.
Vakantie
Als scholier heb je hier een luizeleventje: je wordt opgehaald met de
schoolbus, en in de zomer minimaal 3 maanden vakantie. Jammer dat je ouders
dan gewoon moeten werken dus de meeste kinderen worden naar zomerkamp gestuurd.
Toch nemen de meeste mensen in juli vrij als ze op vakantie gaan. Waar
ze naartoe gaan is me nog een raadsel. Soms gaan ze naar Las Vegas (lekker
gokken) op een cruise of blijven thuis. Het is hier niet zo populair om
naar het Amerikaanse equivalent van Torremolinos te gaan (Florida of zo).
De weinige mensen die bijvoorbeeld naar Europa gaan doen dat op z’n Japans:
Europa in een week. Vind je het gek dat ze achteraf niet meer weten of
Nederland toch niet naast Frankrijk lag en heel veel pasta at ?
2. Regular food Soms verkrijgbaar in drive thru meestal alleen beschikbaar in zit. Een goede tip: denk eraan dat je bij de meeste restaurants niet kunt reserveren en als je op vrijdag zaterdag en/of zondag gaat uit eten moet je tussen 7 en 10 uur minimaal 20 minuten wachten, overal ! Maak een keuze tussen wel of niet roken of eerste beschikbaar. Soms krijg je een vibrerende pager als een tafeltje vrij is, meestal wordt je naam door de zaak geschreeuwd (ook heel handig als je met iemand afgesproken hebt, ze weten vanzelf dat je gearriveerd bent). Bestellen: Hier komt de werkelijke moeilijkheid om de hoek kijken vooral als je niet zo’n snelle beslisser bent of niet bekend bent met de OPTIES: Mijn eerste ervaring in een restaurant was 4 jaar geleden, de eerste keer in een Canada en ik heb er nu nog slapeloze nachten van ! De opties gaan ongeveer zo: Drank: Natuurlijk kun je cola bestellen, zo ongeveer het enige wat zowel in Nederland als hier hetzelfde is. Verder wordt het wat anders: geen sinas, spa, 7-up maar wel de bij ons onbekende dingen: ice tea, lemonade, root beer, mountain dew, Dr. Pepper (is dat bij ons niet 20 jaar geleden verboden ?). Als je bier bestelt vragen ze welk en sowieso met alcohol heb je kans dat ze je om legitimatie vragen (legal drinking age in Texas is 21 !) Je kunt altijd gratis water krijgen. Ice-tea/water en koffie is zoveel als je wilt. Tijdens het eten wordt je constant bijgevuld. Salade Als je sla wil moet je een dressing opgeven. Vraag niet om wat ze allemaal hebben want vervolgens rafelt de serveerster een heel lijstje met namen op die je toch niet verstaat. Ik vraag meestal om de fat-free of de low-calorie, dan moet de serveerster denken en wordt de keuze beperkt tot 2 en dat is alweer wat simpeler. Als je het echt niet weet zeg dan gewoon de eerste na (als je die nog onthouden hebt), je komt er vanzelf achter of je het lekker vindt. Salade wordt altijd van tevoren gegeten en dus ook opgediend. Wees niet verbaasd als je geen mes hebt, hier eten ze meestal alleen met een vork, zeker de sla. Aardappel-spul Gewone gekookte aardappelen krijg je hier nooit. Je kunt kiezen uit friet, chips (ja die in een zakje), bielzen (dat zijn van die gtrote friet met de schil er nog aan) of baked potato. Dit laatste is het moeilijkste want dan vragen ze je weer wat je op de baked potato wil. Op dat moment was ik eigenlijk al zover dat ik liever verhongerde dan nog meer keuzes moest maken, maar goed, eerste bezoek bij je schoonouders.... Je kunt : sour cream, chives, bacon, cheese and butter op je BP krijgen. Wil je alles zeg je gewoon “the works”, anders moet je specificeren. Vlees Er wordt vrij veel rundvlees gegeten en net als in Nederland moet je specificeren hoe je dat gebakken wilt hebben. Veilige keuze is medium. Denk niet dat het bedienend personeel doof is als ze je nog eens 2 keer vragen of je echt vlees wil met rood in het midden. In Texas moet de klant specifiek vragen om gedeeltelijk of geheel rauw vlees (of bijvoorbeeld een spiegelei aan 1 kant gebakken : sunny side up), nieuwe regel van de department of public health.
He, he, na al deze trammelant kun je binnen 10 minuten eten. Het wereldrecord :” hoe snel kan ik mijn klanten laten eten en weer op laten sodemieteren voor de volgende klant” is vast en zeker hier gevestigd. Soms lijkt het wel of de serveersters over telepathische gaven beschikt met de kok. Ze is nauwelijks weg of het staat al voor je neus, verbazingwekkend gewoon ! Als je een voorgerecht bestelt mioet je helemaal vlug zijn want voor je dat op hebt komt het hoofdgerecht al. Snelheid is dus cruciaal. Een voordeel: uit eten is voor onze portemonnee goedkoop. Je hebt al een goed diner voor 8 dollar.
Een heel belangrijke dag voor heel de VS. Gevierd wordt dat de amerikaanse
Onafhankelijksverklaring is goedgekeurd in 1776. Vuurwerk, parades en de
familie-picknick maken absoluut deel uit van de traditie. De meeste mensen
vieren dit met hun familie en het is grappig om te zien dat er ‘s morgens
vroeg veel mensen met de pick-up bij de supermarkt staan, barbecue achterin
en kilo’s steak inslaand voor de picknick (tail gaten genaamd). Traditionele
kleuren : rood, wit en blauw (he). De amerikaanse vlaggen zijn plenty en
het is aan te raden om het volkslied te leren als je naar een viering gaat.
Wij hebben dit gevierd door naar een openlucht-concert met een patriotisch
tintje te gaan. In een concert werden alle veteranen, militairen en andere
volksverdedigers geeerd door een potpourri van regimentsmarsen te spelen.
Halloween, 31 oktober
Ook al een feest dat in Nederland niet wordt gevierd. Oorspronkelijk
werd gedacht dat op deze avond Saman, de god van de doden alle boze geesten
opriep. Er worden vuren ontstoken om de geesten te verjagen. Een ander
feest dat hiermee gecombineerd werd is oogstdag. Vandaar dat Halloween
een rare mengeling is geworden van geesten, heksen en andere enge dingen
met spelletjes met fruit (ezeltje prik waarbij de staart vervangen wordt
door fruit). OoK het beroemde trick or treat waarbij kinderen verkleed
langs de deur gaan om ofwel een streek uit te halen (trick) of afgekocht
te worden met snoep (treat) schijnt voort te komen uit het verjagen van
geesten. Natuurlijk is dit feest voor de Amerikaanse jeugd iets om naar
uit te kijken. Als je wil dat ze langs komen voor trick or treat moet jeje
porchlamp aanlaten (buitenlamp) en zorgen dat je een flinke voorraad snoep
in huis haalt. Gezonde dingen worden niet bepaald geapprecieerd, maar ja,
waar wel ?
Thanksgiving Oogstdankfeest
Traditioneel wordt kalkoen gegeten met cranberries, aardappelpuree of
nieuwe aardappelen en groente. Het stamt ergens uit de tijd van de eerste
settlers die uit dank voor de overdadige oogst hun eerste maal deelden
met de Indianen. Helaas heeft deze samenwerking niet land mogen duren.
Dit wordt met de familie gevierd en is bijna een religieus feest geworden.
Feestgewoontes
Potluck Een “Amerikaanse “ fuif of zoals ze het hier ook noemen Double
Dutch, iedereen neemt zijn eigen eten en drinken mee. Dat is sowieso al
de gewoonte, maar als er dan ook nog wordt gezegd dat het een potluck is
weet je het zeker. Raar trouwens dat we het weer omgedraaid hebben, Amerikanen
vinden iets Dutch terwijl wij het amerikaans vinden.
Cake walk
Een cake walk schijnt alleen maar in Texas te bestaan en is een andere versie van stoelendans. Vaak wordt dit gedaan door non-profit instellingen om geld binnen te halen. De vrijwilligers bakken een cake/taart of iets anders lekkers en de mensen die mee willen doen kopen een deelnamebewijs. Er worden een aantal stoelen neergezet (het aantal deelnemers -1) en vervolgens wordt muziek gedraaid of gemaakt (natuurlijk is hierbij onvervalste Western folkmuziek favoriet). Net als de Nederlandse stoelendans wordt er iedere ronde een stoel weggehaald en diegene die overblijft krijgt de cake. Ik heb wel gehoord van kaartjes van 5 tot 10 dollar, zie daar een geweldige manier om de kas te spekken.